شرع مقدس و تعدد زمین

آيا منظومه سيارات ما منحصر به فرد است


بلکه خدا را زمين هاي بسيار است که همه چون زمين ما در فضا شناورند و داراي ريگ زارها و کوه ها و سنگ ها و درياها است ؟! آيا شرع مقدس اسلام قائل بدين رأي بوده يا مانند پيشينيان زمين را يکي مي دانسته و يا در اين باب سکوت اختيار کرده است؟

در قرآن مجيد در سوره طلاق آيه 13  آمده است که :

       « خداوندي که آفريد هفت آسمان و از زمين مانند آن »

يعني مانند آسمان ها در شماره وتعداد ، بنابراين شماره زمين ها نيز هفت است.

کليه مفسرين قرآن از قديم و جديد بر اين تفسير اجماع داشته و همه آنان در تفسير اين آيه شريفه اخبار تعداد زمين ها و کثرت عوالم را ذکر کرده اند.

·  حديثي است که جماعتي از حضرت رضا «عليه السلام» نقل کرده اند که در جواب مسئله ترتيب آسمان ها و زمين هاي هفت گانه فرمود : « اينکه ما بر روي آنيم ارض دنيا است و آسمان دنيا چون قبله اي با لاي آن است و زمين دوم بالاي آسمان دنيا است و آسمان دوم چون قبله اي بالاي زمين دوم است وزمين سوم ...» و اين خود خبري است بزرگ و حجتي است درخشان براي راهنمايي آناني که در دين و مذهب با ما مخالفت دارند. پس فکر سليم خود را در آن به کار انداز تا تو را به سوي حق و حقيقت هدايت کند.

·  عبارتي است که به طور مکرر در کتب ادعيه و اخبار نبوي و اولياي گرام وجود دارد : « اللهم رب السموات السبع و رب الارضين السبع و ما فيهن و مابينهن و رب العرش العظيم » به معناي : اي خداوند و پروردگار آسمان هاي هفت گانه و اي پروردگار زمين هاي هفت گانه و آنچه در آن ها و ميان آن ها است واي پروردگار عرش عظيم ؛

از جمله «ما بينهن» مستفاد مي شود که زمين هاي هفت گانه از يکديگر دور و جدا هستند.

کشط در لغت به معناي برداشتن و پيچيدن آن است و ظاهر خبر اين است که پيغمبر «ص» بواسطه رفع پرده ها که مانع ديدار است آسمان ها و زمين ها  را مشاهده فرمودند.

·   فرمايش حضرت امير « عليه السلام» ضمن خطبه مرويه در نهج البلاغه است که فرمودند : « الحمد الله الذي لا يواري عنه سماء سماءاً و لا ارض ارضاً » معنا : سپاس خدايي را که از نگاه او دور نمي دارد آسماني آسمان ديگر را و نه زميني  زمين ديگر را ؛

ظاهر اين حديث همان طور که آسمان ها را متعدد مي شمارد زمين ها را نيز متعدد معرفي مي کند.اين اثبات دليل خوبي بر اثبات زمين هايي است که در بالاي همديگر قرار دارند.

عدد هفتاد مانند چهل هزار در عرف کنايه از کثرت معدود و براي مبالغه در بسيار و فراوان استعمال مي شود ونه تعيين مقدار حقيقي.